الان دارم فیش های مدخل «حقوق رعیت» را برای سایت جور می کنم. امام علی علیه السلام به صفحه و فونت ورد من ١٠ صفحه نامه به مالک اشتر نوشته و توی آن مدام به رعایت کردن این چیز و آن چیز توصیه اش کرده اند. هم به این که دست و دل و زبان خودش را نگه دارد، هم به این که رعایت بقیه را بکند. فک کنم مالک که قسمتش نشد هیچ کدام از این ها را رعایت کند چون توی راه مصر مسموم شد. ولی گیرم سرِ این است که امام کلی توصیه های سخت کرده اند. یعنی تصویری که امام از یک والی خوب دارند ارائه می دهند خیلی وسیع و درست کردنش سخت است. شاید بگویی سخت است ولی حقوق این دنیا و آن دنیایی اش خوب است. راست می گویی. شاید هم برای آدمی عین والی که کلی امکانات مادی و معنوی جلوی دست و پایش ریخته سخت نباشد. اصلا شاید سخت نباشد. الان که دارم فکر می کنم می بینم امام یک جایی گفته اند که اگر به غیرعمد کسی را کشتی نکند که قلدری کنی و دیه اش را به خانواده اش ندهی. یعنی که کشتی هم کشتی ولی خب قلدری نکن.حداقل من این طوری فکر می کنم. نمی دانم شاید هم که من اشتباه دارم می کنم.
من کلا خیلی به برداشت های خودم اعتماد ندارم. علی هم همین نظر را دارد. می گوید که خیلی کج، بدبینانه و بدترین احتمال ممکن را برداشت می کنم.شاید...
خلاصه که من در حال حاضر به عنوان یک رعیت احساس نمی کنم که حتی یک پنجم این حق و حقوق در مورد من رعایت شود. شاید هم رعایت می شود و من خبر ندارم. فکر کنم همین خبرنداشتن من نشانه رعایت نشدن شان است. به هر حال قدر مسلم این است که همه اش رعایت نمی شود و اصلا یک جورهایی با چیزهایی که ما الان داریم می بینیم زمین تا آسمان هفتم فرق دارد. پس چون نتیجه نیست باید به موضوع شک کرد. به این موضوع که اصلا حکومت ما علوی و اسلامی هست یا ما داریم ادعای لقمه بزرگ تر از دهان مان را می کنیم؟
هان ؟
بابا تو را به مقدسات عالم یکی بیاید جواب من و جواب ما را بدهد.
